چشم بابا با مادر مشغول رمز و راز                     کنج حیاط با گریه براش تابوت می ساز

از آخرین کلامش چشماش همش می باره          امشب مادر بهم گفت حسین کفن نداره

مادر با آه و گریه تو گوش من می خونه               غصه نخور حسن جان زینب پیشت میمونه

از اضطراب کوچه هنوز می لرزه دستات              نمی تونی ببینی از گریه زخم چشمات

گل های باغچمون رو رو بسترت می ریزم           خیلی عذاب کشیدی راحت بخواب عزیزم

از داغ خـونــه ما خــدا شــده عــذادار                  زینب زبون گــرفتــه مادر خـدانــگهــدار

                                   من بخال لبت ای دوست گرفتار شدم

                                    چشم بیمار تو را دیدم بیمار شدم

فارغ از خود شدم کوس انا الحق بزدم                    همچو منصور خریدار سر دار شدم

غم دلدار فکنده است به جانم شرری                     که به جان آمدم شهره بازار شدم

در میخانه گشائید برویم شب و روز                        که من از مسجد و از مدرسه بیدار شدم

جامه زهد و ریا کندم و بر تن کردم                         خرقه پیر خراباتی و هشیار شدم

واعظ شهر که از پند خود آزارم داد                          از دم رند می آلود مدد کار شدم

                                     بگذارید که از بتکده یاری بکنم

                                من که با دست بت میکده بیدار شدم

سالگرد رحلت حضرت امام خمینی ( ره ) بر دلدادگانش تسلیت باد .

چه آشناست نگاه پر از عطوفت تو                 چه دلرباست صدای پر از محبت تو

قسم به لطف الهی قسم به رحمت تو           که حد و مرز ندارد حدود رأفت تو

تویی که از سر خانت جهان خورد روزی          زبانزد همه عالم بود کرامت تو

علی الصباح ظهورت که صبح نزدیک است      کجاست خصم ببیند وقار و هیبت تو

مقام عصمت پیغمبران عالیقدر                       برابری نکند با یم قداست تو

نگار فاطمیان جان مادرت باز آ                         فدای آن دل محزون و پر مصیبت تو

خدا کند که تو بانی شعر من باشی                خدا کند که بیایم شبی به هیئت تو

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی                 جان بی تو به لب آید وقت است که بازآیی

ای پادشه خوبان وقت است که بازآیی .... باز آ ...

خدا خدایم ، خدا خدا یم                تو را گدایم ، تو را گدایم

دوباره آمد گدای شب گرد             نیم غریبه من آشنایم خدا خدایم ، خدا خدایم

تو آن خدایی که بین احباب            مرا خریدی به عشق ارباب

بروی قلبم گشود صد باب              به قطره اشکم کنی صدایم خدا خدایم ، خدا خدایم

                        گهی غمت را به سینه دارم           گهی نوای حزینه دارم

                        گهی هوای مدینه دارم                  شبانه روز هم به کربلایم

تو خود گواهی در این دل شب        غم تو باشد به سینه یا رب

بده جوابم به جان زینب                 که من فدایی به نینوایم خدا خدایم ، خدا خدایم  

منم منم من ز ریزه خواران             تویی تویی تو حبیب یاران

                         روبر مگردان روبرمگردان                  که کوه درد و غم و بلایم

اگر چه عبدی گناه کارم                  به رحمت تو امیدوارم

به سینه عشق سه ساله دارم       کنج خرابه شده سرایم خدا خدایم ، خدا خدایم

                          تو بر گناهم کنی تقیه                   مگر که نفسم شود زکیه  

                          مرا نمایی عبد رقیه                      که بر غم او دل مبطلایم

دلم گرفته از این زمانه                   به سینه دارم زغم نشانه

ز سیلی و ضرب تازیانه                  ز دست بسته ز آشیانه خدا خدایم ، خدا خدایم

                           قد خمیده دیدن ندارد                    یاس شکسته چیدن ندارد

                           خدا یتیمه ، خندیدن ندارد                بخوان پدر جان قرآن برایم

خداخدایم ، خداخدایم . . .

                                                                                    التماس دعا . . .

                                                         هواستون رو جمع کنید صاحب اون صدا کیه

صدا میگه من فاطمم دختر پیغمبرتون

                                                         خوب می دونید که ندارم رضایت از اعمالتون

فرزند من مثل خودم غریبه و وای بر شما 

                                                         اینطور می خاید که ما باشیم شفیعتون روز جزا

من عاشق فرزندمم مهدی هم عاشق منه

                                                         خدا نیامرزه اونو که قلبشو زخم بزنه

من مادرم اون پسرم ‌طاقت ندارم ببینم

                                                        مهدی من غصه داره الهی هیچ وقت نبینم

دوباره چشم ها خیره می شوند                            صدای ناله ها شنیده می شوند

عشاق ز گوشه دل غمی مدید دارند                       برای دیدن رویش بسی امید دارند

" که شاید این جمعه بیاید شاید                             پرده ازچهره گشاید شاید "

یا رب این بارم اگر یار نیاید ز پس ابر                        تو بگو من چه کنم چه کنم با دل بی صبر

دوباره بوی عصر جمعه می رسد                            ولی ندایی از حجاز به گوش ما نمی رسد

ای دل من آه بکش ناله کن                                   به این غروب بی ثمر شکوه کن

که یار دلربای من را چه شد ؟                               دوباره جمعه ام غروب شد چه شد ؟

گل پسر فاطمه ای مهدی جان                              تا تو نیایی که نیاساید جان

بیا و بر دل سیاه ما نظاره ای نما                           بیا و بر بغز یتیم خود افاقه ای نما

غروب جمعه شب شد و دوباره بغز جان گرفت          در این دل منتظرم دوباره غصه جان گرفت

چه جمعه ها که می رود ولی ز یاد نمی رود            زمزمه العجل و القوس و الامان تو  

امشب از حسرت رویت دگر آرامم نیست

دلم آرام نگیرد که دلدارم نیست

گردش باغ نخواهم نروم طرف چمن                        روی گلزار نجویم که گلندامم نیست

من از آغاز که روی تو بدیدم گفتم                          در پی طلعت این حوروش انجامم نیست

من به یک دانه به دام تو به خود افتادم                   چه گمان بود که در ملک جهان دامم نیست

خاک کویش شوم و کام طلبکار شوم                     گر چه دانم که از آن کام طلب کامم نیست

همه ایام چو هندی سر راهش گیرم

گرچه توفیق نظر در همه ایامم نیست

بقیع دیگر یتیمان بیقرارند

                                               بروی خاک تو سر می گذارند

بقیع باید تو با مهمان بسازی

                                               ز زهرایم کنی مهمان نوازی

بقیع من می روم با حال غمناک

                                               مدارا کن تو با دلبند لولاک

بقیع نو رسته محسن گشته پرپر

                                               ز ضرب در شده در خون شناور

بقیع مادر ز کاشانه پریده

                                               بقیع رنگ از رخ زینب پریده

بقیع بنشسته در کاشانه محزون

                                               ز داغ روی مادر دیده پر خون

بقیع رحمی نما بر کودکانم

                                               که برده خصم دون صبر و امانم

بقیع با او بگو بردی امانم

                                               ز هجر خویش زهرای جوانم

بقیع با او بگو دستم ببستند

                                               همانهایی که پهلویش شکستند

بقیع او از جفا دارد نشانه

                                               ز ضرب سیلی و هم تازیانه

بقیع دارد بهمره زار و خسته

                                               رخ نیلی و پهلوی شکسته

بقیع جانم رسیده بر لب من

                                               به حال مضطر حسین و زینب

بقیه دیگر حسن مادر ندارد

                                               حسینم داغ او باور ندارد

                                                          چرا یک شب نمی آیی به خوابم یابن الزهرا

تویی ماه منیرم به گیسویت اسیرم

                                                          از آن ترسم که آخر ز هجرانت بمیرم

برویت قسم بمویت قسم گرفتار تو هستم

                                                          که با نقد جان من بی نشان خریدار تو هستم

دل من بر سر زلف تو دارد آشیانه

                                                          نمی دانم چرا از من نمی گیری نشانه 

بگو آخر کجایی چرا از من جدایی

                                                          گمانم یابن الزهرا نجف یا کربلایی