باید بگم که باز جمعه اومد و ما منتظریم !!!!؟؟؟؟؟؟؟

جمعه ای که با ندبه شروع می کنیم و با سمات پای غروبش اشک میریزیم .

چه جمعه ها که یک به یک غروب شد نیامدی

                                                            چه بغض ها که در گلو رسوب شد نیامدی

هر ثانیه داره بر ما سپری میشه و لحظه لحظه ها دارن از کنار ما رد میشن . ولی آرزوهامون

رنگ دیگه ای گرفته . یا تو فکر این دنیاییم که بدا به حالمون .....

یا اینکه از این سفر زیارتی بریم به اون سفر ، حاجی بشیم یا کربلایی اما غافل از اینکه ....

ای کاش حداقل تو گوشه ذهنمون یه جایی واسه سفیر جمعه نگه داریم .

یعنی کسی دلش برای امام زمانش تنگ نشده ؟!!!!!!

خودمو میگم که با وقاهت تمام گناه میکنم از اون طرفم منتظرم تا به من هم نظری بشه .

نمی دونم کی باید بفهمم که من تو غیبتم نه امامم . این منم که دارم ظهورشونو عقب میندازم.

چقدر خوب حرف میزنیم و در عوض ذره ای عمل نمی کنیم.

از این همه حرف زدن و عمل نکردن خودمم خسته شدم . خجالت میکشم .

از اینکه مدینه رفتم و چشم به بقیع دوختم ، یاد اون حرفهایی که زدمو ......

خوش به حال اونایی که پیش امام زمان شرمنده نیستن . سرشون بلنده . همیشه باعث شادیش

میشن .

بدا به حال کسایی هم مثل من که از آقاشون دور افتادن .......

عجب زمانی است زمان غیبت                    یکی غریب و یکی به حسرت  

یکی به صحرا غریب و خسته                       یکی به کنجی ، دلی شکسته

دلش برای وصال یارش                               گهی هزین و گهی به آتش

خدا به قلبش نظاره ای کن                          به جان زهرا اشاره ای کن

که دیده پر گشت ، زخون از اشک                به جان عباس سقای بی مشک                     

 خدا جون من که جز شرمساری چیزی تو کوله بارم نیست .

خودت دل ما رو به نور هدایتت روشن کن . به ما بفهمون که غیبت یعنی چی ؟

شاید یه کم دلامون تکون بخوره . به ما بفهمون که چقدر آقامون دوست داشتینه تا شاید یه کم واسه

رسیدن بهش تلاش کنیم . بهمون بفهمون آقامون چقدر رحیم تا یکی مثل من اینقدر نا امید نباشه.

به ما بفهمون چقدر آقامون دوستمون داره ، چقدر برامون دعامیکنه ، چقدر برامون غصه میخوره .

چقدر برامون گریه میکنه .....................................................

تا اینقدر از خودمون راضی نباشیم .

چرا نمی فهمیم ؟................

وقتی میگم حسین حسین دل من پر میگیره

                                                             میره تو بین الحرمین غریبونه میشینه

میشینه و میریزه اشکهای دونه دونه

                                                             آخه دلم گرفته از این دور و زمونه

با گفتن یا عباس به یاد کف العباس

                                                             دلم میشه پر احساس میاد عطر گل یاس

زینب و زینب که میگم میشه مست و دیوونه

                                                             این دل بیقرارم میخواهد که باز بخونه

بخونه و بخونه تا که آخر بمیره

                                                             از این درد غریب و از این دل بیخونه

کربلا ...........

به خدا دیوونه میکنه آدمو ..................